Europejskie Centrum Medyczne

Naszym celem jest leczyć najlepiej, zgodnie z najlepszymi praktykami i najnowszą wiedzą

   

SARS – CoV-2
 

 Charakterystyka badania:  

Przeciwciała neutralizujące wirusa anty-SARS-CoV-2 –Ig M mogą zostać wykryte między 7-10 dniem od wystąpienia objawów choroby. Są to przeciwciała „wczesnej fazy” infekcji, ich obecność może świadczyć o aktywnym zakażeniu.
Przeciwciała anty-SARS-CoV-2 Ig G mogą zostać wykryte między 11 – 14 dniem od wystąpienia objawów choroby.

Są to przeciwciała „późnej fazy” infekcji, ich obecność świadczy przebytym kontakcie z wirusem SARS-CoV-2.

  


 

Jakie jest znaczenie diagnostyki serologicznej metodą ELISA w zakażeniu SARS-CoV-2 ?

Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) do podstawowej diagnostyki SARS-CoV-2 stosuje się testy oparte o metodę PCR, które wykrywają materiał genetyczny wirusa i wykazują najwyższą czułość między 7 a 14 dniem od kontaktu z SARS-CoV-2 (czas wystąpienia pierwszych objawy zakażenia).

Po upływie około tygodnia od wystąpienia pierwszych objawów klinicznych czułość diagnostyki molekularnej (PCR) w zakażeniach SARS-CoV-2 stopniowo maleje, z powodu spadku liczby cząstek wirusa w nabłonku dróg oddechowych. W tym czasie pacjent może otrzymać wynik fałszywie ujemny, pomimo toczącej się infekcji.

W późniejszej fazie infekcji, po około 7-10 dni od momentu zakażenia, kluczowe znaczenie zaczyna odgrywać test serologiczny wykrywający specyficzne przeciwciała anty-SARS-CoV-2, które się idealnym dopełnieniem metody PCR, wydłużając czas umożliwiający przeprowadzenie pełnej diagnostyki.

  


 

Kiedy wykonać badanie obecności przeciwciał ?

Wykrycie specyficznych przeciwciał anty-SARS-CoV-2 jest możliwe już po około7- 10 dniach od momentu wystąpienia pierwszych objawów klinicznych zakażenia.

  


 

W jakich przypadkach powinno zostać wykonane oznaczenie przeciwciał ?

Detekcja przeciwciał służy do potwierdzaniu kontaktu z koronawirusem, co ma istotne znaczenie w przypadku:

  • wykrywaniu osób, które przeszły zakażenie bezobjawowo lub skąpo objawowo i mogły być źródłem infekcji dla innych ludzi (tzw. „cisi” nosiciele),
  • badaniach przesiewowych osób, które mogły mieć kontakt z zakażonymi SARS-CoV-2, ale nie spełniają kryteriów wykonania badań RT-PCR
  • badaniach osób szczególnie narażonych na kontakt z SARS-CoV-2 (np. personel szpitali)
  • podejmowaniu decyzji o kwarantannie, jej kontynuacji lub przerwaniu
  • u pacjentów z powikłaniami po niedawnym przebyciu infekcji grypopodobnej, którzy nie byli badani w kierunku koronawirusa badaniach epidemiologicznych, mających na celu ustalenie rozpowszechnienia zakażenia w populacji.

 

Realizacja: Henwar
© 2009 Europejskie Centrum Medyczne